هر دم به گوشم مي‏رسد آواي زنگ قافله
اين قافله تا كربلا ديگر ندارد فاصله
يك زن ميان محملي اندر غم و تاب و تب است
اين زن صدايش آشناست اي واي من اين زينب است

امام حسين-ع:
ادب آن است كه وقتي از منزلت خارج شدي،
هركس را كه ديدي او را از خود بهتر بداني.
.
.
سلام بر حسين-ع و بر كلامي
كه از لبهاي خشكيده اش جاري شد

امام سجاد-ع:
هر مؤمني كه بگريد بر قتل حسين(ع) به نحوي كه اشك بر چهره اش جاري شود،
خداوند او را جاودانه در خانه اي از خانه هاي بهشت جا مي دهد.

امام حسين-ع:
عقل به كمال نمي رسد مگر با پيروي از حق.

فرمانده عشاق دل آگاه حسين است
بيراهه مروساده ترين راه حسين است
ازمردم گمراه جهان راه مجوييد
نزديك ترين راه به الله حسين است

راستش اين يكي اس.ام.اس نيست ولي چون شعر قشنگي بود نوشتمش
تا با سليقه ي خودتون مقداريشو به عنوان پيامك بفرستيد:
نام من سرباز کوي عترت است/ دوره آموزشي ام هيئت است
پــادگــانم چــادري شــد وصــله دار/ سر درش عکس علي با ذوالفقار
ارتش حيــدر محــل خدمتم/ بهر جانبازي پي هر فرصتم
نقش سردوشي من يا فاطمه است/ قمقمه ام پر ز آب علقمه است
رنــگ پيراهــن نه رنــگ خاکــي است/ زينب آن را دوخته پس مشکي است
اسـم رمز حمله ام ياس علــي/ افسر مافوقم عباس علي-ع

بر سينه ي من نوشته بين الحرمين
نصف قلبم با ابالفضل،نصف ديگر با حسين
.
.
السلام علَي الحسين و علي عباس الحسين

عالم همه محو گل رخسار حسين است
ذرات جهان درعجب از كار حسين است
داني كه چرا خانه ي حق گشته سيه پوش
يعني كه خداي تو عزادار حسين است

اشكم ز هجر روي تو خوناب شد حسين
مويم ز غصه رشته ي مهتاب شد حسين
هر جا كنار آب نشســـــــتم ز داغ تو
از بس كه سوختم جگرم آب شد حسين
جانسوز تر ز داغ تو ديگر كسي نديد
خورشيد هم ز داغ تو در تاب شد حسين

امام صادق-ع:
كسي كه ذكر مصييبت ما را بشنود و از چشمش اشك
بيايد خداوند او را بر آتش جهنم حرام مي كند.

گفتمش نقاش را نقشي بکش از زندگي
باقلم نقش حبابي بر لب دريا کشيد
گفتمش تصويري از ليلا و مجنون را بکش
عکس حيدر در کنار حضرت زهرا کشيد
گفتمش بر روي کاغذ عشق را تصوير کن
در بيابان بلا تصويري از سقا کشيد
گفتمش سختي و درد و آه گشته حاصلم
گريه کرد آهي کشيدو زينب کبري کشيد

محرم آمد و ماه عزا شد ... مه جانبازی خون خدا شد
جوانمردان عالم را بگویید ... دوباره شور عاشوار به پا شد

باز محرم شدو دلها شکست ... از غم زینب دل زهرا شکست
باز محرم شد و لب تشنه شد ... از عطش خاک کمرها شکست
آب در این تشنگی از خود گذشت ... دجله به خون شد دل صحرا شکست
قاسم و لیلا همه در خون شدند ... این چه غمی بود که دنیا شکست

دل را اگر از حسين بگيرم چه كنم ... بی عشق حسين اگر بميرم چه كنم
فردا كه كسی را به كسی كاری نيست ... دامان حسين اگر نگيرم چه كنم

سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند ... غافل از واقعه روز حسابت نکند
ای که دم می زنی از عشق حسین بن علی ... آنچنان باش که ارباب جوابت نکند

خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما ... باز نام تو شده زینت هر محفل ما
جز غم عشق تو ما را نبود سودایی ... عشق سوزان تو آغشته به آب و گل ما

پرسيدم از هلال چرا قامتت خم است
آهي كشيد و گفت ماه محرم است

اي شده مجنون خدا السلام ... شاهرگ خون خدا السلام
اي شده سرشار دلم از غمت ... باز محرم شد و دل محرمت
هست نگاه نگران همه ... سوي تو اي دسته گل فاطمه
ايام عزاداري سيد و سالار شهيدان، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) تسليت باد.

همه جازمزمه يا حسين و كربلاست
زمزمه ي ضجه هاي زينب و بچه هاست
خوشا به حال اونايي كه دلهاشون تو بين الحرمين و كربلاست

قلبها براي آرامش،
دستها براي حك كردن عشق بر روي سينه،
عقل در انتظار جنون،
نفس ها به شماره افتاده،
آري "محرم" مي آيد!

كوچه كوچه دلم پر از غوغاست ... هر طرف خيمه عزا برپاست،
قدسيان سوگوار و محزونند ... همه هستى سيه پوش و عزاست
ماه خون و خروش و ماتم شد ... ماه خون خدا محرم شد

رمز قرآن از حسين آموختيم ... ز آتشش ما شعله ها افروختيم
اي صبا اي پيك دور افتادگان ... اشك ما را بر مزار او رسان

با آب طلا نام حسين قاب كنيد ... با نام حسين يادي از آب كنيد
خواهيد كه سربلند و جاويد شويد ... تا آخر عمر تكيه به ارباب كنيد

عالم همه قطره اند و درياست حسين ... خوبان همه بنده اند و مولاست حسين
ترسم که کند شفاعت از قاتل خويش ... از بس که کَرَم دارد و آقاست حسين

عاشورا را زنده نگه داريد كه با عاشورا زنده ايم - امام خمينى (ره)

قيامت بى حسين غوغا ندارد ... شفاعت بى حسين معنا ندارد
حسينى باش كه در محشر نگويند ... چرا پرونده ات امضاء ندارد

منزلگه عشاق دل آگاه حسين است ... بيراهه نرو ساده ترين راه حسين است
ازمردم گمراه جهان راه مجویيد ... نزديكترين راه به الله حسين است

چون در همه عمر داشتم حب على ... آمد به سرم چهارده نور جلى
گفتم كه شفيع من كدامين شماست ... كردند اشارت به حسين بن على

ديباچه ي عشق وعاشقي باز شود ... دلها همه آماده ي پرواز شود
با بوي محرم الحرام تو حسين ... ايام عزا وغصه آغاز شود
السلام عليك يا اباعبدالله

هردم به گوشم‎‎ می رسد آواى ‎زنگ قافله ... اين قافله تا كربلا ديگر ندارد فاصله
يك زن ميان محملی اندر غم و تاب و تب است ... اين زن صدايش آشناست، اى واى من، اين "زينب" است

ابروي حسين به‎ ‎كهكشان مي ارزد ... يك موي حسين بر دو جهان مي ارزد
گفتم كه بگو بهشت را قيمت چيست ... گفتا كه حسين بيش از آن مي ارزد